زنگ خطر اوبر (قسمت دوم)

قهرمانان سیلیکون ولی همواره قانون شکن بوده اند: بیل گیتس، معروف به کسی که مایل است ایده های خوب را به امانت بگیرد ، جف بزوس، بی اعتنا به شکست‌های بزرگ، الون ماسک، نقض وضع موجود.

کسی که موسس شرکت است باید روحیه ای منعطف برای پیشرفت داشته باشد و سرمایه خود را از چیزهایی که وجود ندارند، افزایش دهد. زمانی که استیو جابز در سال ۲۰۰۷ برای اولین بار گوشی آیفون را معرفی کرد، نمایش استادانه ای داشت؛ دستگاه به سختی کار می‌کرد. اما به این معنا نبود که وقتی به دست مردم رسید، جهان را تغییر ندهد.

در راه رسیدن به موفقیت چشمگیر ، شرکت هایی مانند گوگل و فیسبوک قوانین را می‌شکنند و از آن خود می کنند. بسیاری از ما با آنها حرکت می کنیم تا اپلیکیشن‌های بهتر، جستجوهای دقیق تر و گوشی های سریعتر به دست آوریم. البته در این راه گاه اشتباهاتی رخ می دهد، مانند زمانی که مشخص شد مهندسان بخش داده فیسبوک، تجربه‌های اجتماعی-روانشناسی را روی کاربران بی گناه اجرا می کردند یا زمانی که روزنامه محلی گزارش داد در یکی از مراکز اجرایی آمازون به جای نصب تهویه، در خارج از مجموعه، آمبولانس هایی برای احیا کارگران از حال رفته، مستقر کرده است.

بخوانید: زنگ خطر برای اوبر (قسمت اول)

اما این اشتباه‌ها تا زمانی که خطر جدی ایجاد نکنند، به راحتی بخشیده می شوند. صنعت فناوری بر چرخه اعتماد مصرف کننده می‌چرخد. این اعتماد تا لحظه‌ای ادامه دارد که محصولات روز به روز بهتر و خدمات به صورت رایگان ارائه شوند. ارائه چنین خدماتی هزینه‌ زنده ماندن کسب و کارها در بازار است. به علاوه، چه کسی واقعا می خواهد یک قرارداد ۵۰ صفحه ای شرایط ضمانت را بخواند یا برای یک بسته دو روز منتظر بماند؟

به هر حال امکان دارد بازار آشفته شود. به تازگی سیلیکون ولی قصد دارد به شعارهای قدیمی خود بازگردد.

البته اوبر، با تبعیت از فرهنگ سازمانی کرومانیون که علاقمند به شکستن قوانین بود، یک مورد استثنایی است. اخیرا شرکت‌های موفق مانند ترانوس، همپتون کریک و مجیک لیپ که با وعده وعید یا تهدید به افشاگری، قوانین قدیمی را شکستند ، از لحاظ کاری دچار رکود شدند. البته شرکت های فناوری هم که برمبنای ارزش های سیلیکون ولی حرکت کردند،آرام آرام ورشکسته شدند.

بخوانید: اوبر، لیفت و سرویس به اشتراک گذاری خودرو

فرهنگ سرمایه ای سیلیکون ولی به شدت در دهه گذشته تغییر کرده است. به عنوان مثال، نقدینگی بیشتری در سیستم موجود است. حدودا ۷۳ میلیارد دلار، به استارتاپ های آمریکا در سال ۲۰۱۶ تزریق شد، این مقدار براساس پژوهش پیتچ بوک با سرمایه گذاری ۴۵ میلیارد دلاری در استارت آپ دات کام قابل قیاس است.

بسیاری از شرکت ها از مسائل قدیمی مانند نظارت و مدیریت بیزار هستند به همین دلیل ترجیح میدهند برای مدت طولانی خصوصی باقی بمانند. ۱۷۴ شرکت خصوصی با ارزش حداقلی ۱ میلیارد دلار وجود دارد.

دن لویس (یک روزنامه نگار قدیمی که دو فصل از سریال سیلیکون ولی را برای شبکه HBO نوشته است) می گوید: یک مفهوم کلی در حدود ۵ تا ۱۰ سال در سیلیکون ولی وجود داشت و آن مفهوم رشد است البته نه فقط رشد طبیعی بلکه رشد سریع و فوق العاده. شما باید برای رسیدن به آن رشد هرکاری انجام دهید و این به خودی خود باعث بروز مشکلاتی می شود.»

دره سیلیکون ولی همواره خود را به عنوان بدنه ای می بیند که مهندسان می توانند در آن جهان را توسعه دهند. وعده های آن متناسب است: فیسبوک فقط شبکه ای برای ارسال عکس های تعطیلات شما نیست، بلکه کارکرد آن “ارائه قدرت به مردم برای اشتراک گذاری و ساخت جهانی باز تر و متصل تر است.” اپل فقط تولید کننده دستگاه نیست بلکه در تلاش است تا «جهان را به سمت و سوی بهتری ببرد.»

بخوانید: با حمل و نقل اشتراکی ۱۰ هزار ماشین از سطح شهر نیویورک جمع آوری می‌شود

اوبر فقط یک خدمت درخواست ماشین برای تسهیل رفت و آمد به خانه نیست. همانطور که کالانیک در سخنرانی TED 2016 گفت، اوبر یک ماموریت دارد. ماموریت آن این است که بر زیرساخت های ایالت متحده اثر بگذراد تا آمریکایی ها بدانند می‌توانند شهرشان را اصلاح کنند.

تاکنون، شرکت های موجود در سیلیکون ولی وعده‌های بسیاری برای تغییر در زندگی ما و بهتر ساختن آن دادند. آنان به کاربران قول دادند این تغییر اوضاع را هیچ صنعت دیگری دراختیارشان قرار نمی دهد. اما اگر این وعده ها رو به زوال روند، اگر یک شرکت مانند اوبر به جای تلاش جدی برای تسهیل در حرکت زندگی، بخواهد انحصار ایجاد کند بسیاری از افراد از سیلیکون ولی ناامید خواهند شد.

اما واقعیت این است که، در جایی بین زیراکس پارک و اوبر، سیلیکون ولی شتاب گریزناپذیر دارد. فن آوری به سرعت در حال پیشرفت است. دولت و افکار عمومی در حال درک کامل پیام این رشد هستند. چگونه ارزشمندترین استارتاپ تاریخ، هرچند سخت، می تواند در عرض ۸ سال از هیچی به وجود بیاید؟

استارتاپ های آینده به سمت و سویی می روند که می‌توانند زندگی میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار دهند. آیفون ها و توییت ها و تاکسی های درخواستی یک طرف، موج راه افتاده در این زمینه مانند رشد هوش مصنوعی، مهندسی ژنتیک، فناوری نانو طرف دیگر است.

لغزش وحشتناک اوبر هیچ چیز را ثابت نمیکند، اما همیشه در چنین مواقعی همه می‌فهمند جای یک قانون گذار که پا به پای تکنولوژی باشد، خالی است. معماران اقتصاد جدید باید خود را مسئولیت پذیر نشان دهند و مصرف کنندگان را معتمد خود قرار دهند. ممکن است سیلیکون ولی هرگز چنین فرصتی برای اعتماد سنجی نداشته باشد. همچنین ممکن است شاهد تولد ارزش های جدید سیلیکون ولی باشیم.

اوبر چگونه با خطاکار رفتار کرد؟

پس از گزارش مدیر، فعالیت‌های این شرکت برای برخورد با خطاکاران آغاز شد. هیئت مدیره این شرکت با اکثریت آرا، به تمام پیشنهادهای موجود در گزارش مدیر رای دادند. کالانیک به مرخصی خواهد رفت. مدیران اجرایی تغییرات مدنظر را پیاده سازی می‌کنند. کسب و کارهای دیگر منتظر سرنوشت اوبر خواهند ماند. هافینگتون در جلسه ای به کارکنان گفت: «کلید موفقیت در این است که همه ما به صراحت گذشته را محکوم کنیم و برای حرکت به جلو از این به بعد عملکرد خود را مورد قضاوت همگان قرار دهیم.»

در حال حاضر هر لحظه که مدیری سخنی می گوید یا اظهارنظری می‌کند، با بازخورد مردم روبرو می شود. در طول یکی از جلسات TPG، دیوید بوندرمن، یکی از شرکای این شرکت، در صحبت های خود از کنایه جنیستی استفاده کرد. حرف‌ّهای او در شبکه اجتماعی به سرعت مورد اعتراض مردم قرار گرفت و او مجبور شد در عرض چند ساعت استفعا دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *